انکودر توخالی برای جایی که جا ندارد

شرکت Industrial Encoder Corporation، بخشی از Global Encoder Systems، در یکم سپتامبر سری IH810 را از سنت کاترینز انتاریو معرفی کرد. این یک انکودر افزایشی با شفت توخالی است که برای همان قیدی ساخته شده که سرنوشت بیشتر نصب‌های بازخورد را تعیین می‌کند: پشت شفت هیچ فضای محوری باقی نمانده است.

محفظه ۸۱ میلی‌متر قطر دارد با پروفیل محوری عامدانه کم، نصب فلنجی، و سوراخ توخالی که مستقیم روی شفت می‌نشیند. قطر سوراخ از ۱۵ تا ۳۰ میلی‌متر است و بازه ۵/۸ اینچ تا ۱ اینچ را پوشش می‌دهد. تفکیک تا ۵۰۰۰ پالس بر دور می‌رسد، خروجی‌ها push-pull از نوع HTL یا RS422 از نوع TTL هستند و گزینه‌های تغذیه ۵ ولت مستقیم، ۴٫۷۵ تا ۳۰ ولت و ۸ تا ۳۰ ولت را در بر می‌گیرند.

مشخصه‌ای که احتمالا در بهره‌برداری بیشترین اهمیت را دارد ایزولاسیون گالوانیکی است. کابل انکودری که در یک مجموعه محرک فشرده کنار سیم‌های موتور می‌رود، در یکی از پرنویزترین محیط‌های الکتریکی ممکن برای یک سیگنال ولتاژ پایین قرار دارد و ایزولاسیون میان تغذیه انکودر و طبقه خروجی آن همان چیزی است که نمی‌گذارد گذراهای کلیدزنی درایو به شکل پالس شمرده شوند. ماشینی که هنگام شتاب‌گیری پالس‌های خیالی می‌گیرد معمولا از عیب مکانیکی رنج نمی‌برد.

کاربردهای نام‌برده‌شده دقیقا همان شکاف را توصیف می‌کنند: سلول‌های کوچک اتوماسیون، خودروهای هدایت‌شونده خودکار و ربات‌های متحرک خودگردان، محرک‌های نوار نقاله فشرده، ماشین‌های بسته‌بندی کوچک، و موتورها و سامانه‌های محرک کوچک. چرخ محرک ربات متحرک روشن‌ترین نمونه است — گیربکس‌موتور، چرخ و تعلیق تمام عمق موجود را می‌بلعند و انکودر متعارف شفت‌سوار با یاتاقان‌های خودش به سادگی جا نمی‌شود.

در فناوری زیربنایی هیچ چیز تازه‌ای نیست و نکته دقیقا همین است. انکودرهای افزایشی با شفت توخالی ده‌ها سال است وجود دارند؛ آنچه یک طراحی را تغییر می‌دهد نمونه‌ای است که در پوش ابعادی جا شود، نویز را تحمل کند و بتوان آن را از کاتالوگ انتخاب کرد نه اینکه به عنوان قطعه سفارشی سرش چانه زد.