بیست کارکرد ایمنی گواهی‌شده در یک درایو سروو

خط درایو سروو Titanium شرکت المو موشن کنترل گواهی ایمنی کارکردی را در سطح SIL 3 زیر EN 61508 و سطح کارایی e رده ۴ زیر EN ISO 13849 گرفته است، با ایمنی روی اترکت مطابق IEC 61784-3 و بیست کارکرد ایمنی پشتیبانی‌شده. محدوده گواهی‌شده مدل‌های محیط صنعتی را پوشش می‌دهد — Titanium Castanet و Solo Castanet با ۱.۲ کیلووات در هر محور، دو محور با ۱۵ آمپر پیوسته و ۳۰ آمپر قله تا ۱۰۰ ولت، و Titanium Harmonica با ۲.۵ کیلووات در هر محور، ۲۵ آمپر پیوسته و ۵۰ آمپر قله با گزینه‌های ۱۰۰ یا ۲۰۰ ولت — به‌علاوه مدل‌های محیط سخت Titanium Lizard و Solo Lizard با رتبه پایین‌تر و Titanium Falcon با رتبه بالاتر. رونن بونه مدیرعامل نقل‌قول شده که ایمنی به عنصری بنیادی در معماری درایو سروو بدل شده. نهاد گواهی‌دهنده در این اطلاعیه نام برده نشده است.

عددی که ارزش فهمیدن دارد بیست است، چون شمار کارکردهای ایمنی تعیین می‌کند سازنده ماشین بی‌سخت‌افزار بیرونی چه می‌تواند بکند. آشناترین‌شان قطع امن گشتاور است که توان درایو را برمی‌دارد و تا کنون استاندارد شده. بقیه مجموعه که در IEC 61800-5-2 تعریف شده جایی است که ارزش نشسته: توقف امن ۱ و ۲ برای کاهش سرعت کنترل‌شده پیش از قطع توان، سرعت محدود امن برای حرکت دستی با حفاظ باز، جهت امن، توقف عملیاتی امن برای نگه داشتن موقعیت با گشتاور در دسترس، موقعیت محدود امن و پایش سرعت امن. هر یک از اینها، پیاده‌شده در درایو، جای یک رله ایمنی، یک پایشگر سرعت، یک تقسیم‌کننده انکودر و سیم‌کشی میان‌شان را می‌گیرد.

همین جانشینی استدلال تجاری است. ماشینی که برای تنظیم به حرکت دستی با سرعت محدود نیاز دارد، به‌طور سنتی یک کنترلر ایمنی، یک ماژول پایش سرعت گواهی‌شده و یک کانال انکودر دوم می‌خواهد که همه باید سیم‌کشی، مستند و اعتبارسنجی شوند. درایوی که آن کارکرد را درونی فراهم می‌کند و وضعیت ایمنی‌اش را روی همان کابل اترکتی گزارش می‌دهد که فرمان حرکت را حمل می‌کند، به اندازه یک تابلو قطعه برمی‌دارد و، مهم‌تر، سیم‌کشی ایمنی را برمی‌دارد — که همان‌جاست که خطاهای نصب و تلاش اعتبارسنجی متمرکز می‌شوند.

رتبه PL e رده ۴ بخشی است که باید دقیق خوانده شود نه سرسری. رده ۴ می‌خواهد که یک خطای یگانه به از دست رفتن کارکرد ایمنی نینجامد و خطاها در یا پیش از تقاضای بعدی تشخیص داده شوند، که افزونگی و عیب‌یابی پیوسته درون درایو را ایجاب می‌کند. این الزامی محسوسا دشوارتر از SIL 3 به‌تنهایی است، و همان چیزی است که به درایو اجازه می‌دهد تنها عنصر یک کارکرد ایمنی روی ماشینی زیر دستورالعمل ماشین‌آلات باشد نه یک مولفه پشت پایشگری جدا. برای هر کسی که مشخصات می‌نویسد دو پرسش عملی می‌ماند: کارکردهای ایمنی گواهی‌شده‌اند، اما سطح کارایی به‌دست‌آمده کارکرد کامل همچنان به انکودر و نحوه نصبش بستگی دارد، و گزارش نهاد گواهی‌دهنده سندی است که باید خواست — اطلاعیه‌ای مطبوعاتی که سطحی را اعلام می‌کند همان مدرکی نیست که پرونده فنی یک ماشین لازم دارد.