رباتهایی که با اشتراک فروخته میشوند ۷۵ درصد رشد کردند
گیکپلاس سفارشهای نیمه اول را ۲.۳۸۵ میلیارد یوان گزارش کرد، ۳۵.۵ درصد رشد، با سفارشهای خدمات اشتراکی بیش از ۷۵ درصد رشد به ۱۵۶ میلیون یوان و اشتراکهای قاره آمریکا ۴۵۵ درصد بالاتر.
گیکپلاس نتایج میاندورهای ۲۰۲۶ را با سفارشهای تازه امضاشده ۲.۳۸۵ میلیارد یوان گزارش کرده، ۳۵.۵ درصد رشد سالانه، روی درآمد ۱.۲۸۴ میلیارد یوان با ۲۵.۳ درصد رشد. حاشیه سود ناخالص از ۳۵.۱ به ۳۵.۸ درصد بهبود یافت، و زیان خالص تعدیلشده ۳۲.۱ درصد کاهش یافت و به ۶۰.۶ میلیون یوان رسید، با زیان کسبوکار اصلی ۱۶.۱ میلیون یوان بدون احتساب پژوهش و توسعه. سفارشهای خدمات اشتراکی به ۱۵۶ میلیون یوان رسید، بیش از ۷۵ درصد رشد سالانه، و سفارشهای اشتراکی در قاره آمریکا ۴۵۵ درصد بالا رفت. شرکت میگوید ۸۱ هزار ربات را در سراسر جهان نزد بیش از ۱۰۰۰ مشتری نهایی در بیش از ۴۰ کشور مستقر کرده، از جمله بیش از ۸۵ شرکت فهرست فورچون ۵۰۰ جهانی، با درآمد غیرداخلی بالای ۷۵ درصد کل و حاشیه ناخالص بینالمللی ۴۶.۲ درصد. سفارشهای پالت-به-نفر بیش از ۲۰۰ درصد و سفارشهای سناریوی تولید بیش از ۶۰۰ درصد رشد کردند، با نرخ خرید مجدد مشتری ۸۰ درصد.
رشد اشتراک عددی است که پیامد دارد، و دلیلش این است که تعیین میکند چه کسی میتواند رباتیک انبار بخرد. استقرار متعارف پروژهای سرمایهای است: پرداخت بزرگ ابتدایی، برنامه استهلاک چندساله، و تعهد به پیشبینی توان عبوریای که پیش از وجود سامانه انجام شده. آن ساختار هر کسی را که حجمش فصلی است، اجارهاش کوتاهتر از دوره بازگشت است، یا صرفا نمیتواند تصویب سرمایه بگیرد بیرون میگذارد — که بیشتر بازار میانی است. اجاره ماهانه ربات، تصمیم را به هزینه عملیاتیای بدل میکند که با کسبوکار مقیاس میگیرد، و رشد ۴۵۵ درصدی در قاره آمریکا القا میکند که آنجا تامین مالی محدودیت بوده نه فناوری.
نرخ خرید مجدد ۸۰ درصد رقمی است که باید در برابر زیان سنجید. در بازاری با بازیگران تازه پرسرمایه بسیار، پرسش معنادار این نیست که فروشندهای میتواند نخستین استقرار را ببرد یا نه — تخفیف این کار را میکند — بلکه این است که آیا مشتریان پس از یک سال زندگی با سامانه تمدید میکنند. نرخ خرید مجدد بالا در کنار زیان کاهنده شکل کسبوکاری است که به پایداری نزدیک میشود؛ نرخ رشد بالا با خرید مجدد پایین عکسش بود.
برای بهرهبرداران که هر دو مدل را میسنجند، معاوضه ارزش گفتن صریح دارد. اشتراک ریسک سرمایه را برمیدارد و ریسک فناوری را به فروشنده منتقل میکند که حالا انگیزه دارد ناوگان را بهروز نگه دارد چون مالکش است. همچنین یعنی اگر قرارداد تمام شود رباتها میروند، هزینه کل در پنج سال از خریدن بیشتر است، و وابستگی عملیاتی به یک تامینکننده عمیقتر است — انبار نمیتواند راهبرد قطعات یدکی خودش را برای تجهیزی داشته باشد که مالکش نیست. رشد ۶۰۰ درصدی سفارشهای سناریوی تولید سیگنال جالبتری برای خوانندگان صنعتی است: این سامانهها برای تحقق سفارش تجارت الکترونیک ساخته شدند، و قیدهای یک خط تولید — تکت ثابت، توالی، و سامانه اجرای تولیدی موجود که قطعه را در ایستگاهی در زمانی معین انتظار دارد — مسئلهای محسوسا دشوارتر از چیدن در یک سبد است.