سربار رمزنگاری پساکوانتومی بیشترین فشار را بر دستگاه‌های کم‌توان می‌آورد

رمزنگاری پساکوانتومی سرباری اضافه می‌کند که بیشتر سامانه‌ها بدون آنکه متوجه شوند جذبش می‌کنند، اما استقرارهای نهفته و اینترنت اشیا باید صریحاً برایش برنامه‌ریزی کنند. یکپارچه‌سازی روی دستگاه‌های کم‌توان دشوار توصیف می‌شود، جایی که منابع محاسباتی و توان پردازش از روی طراحی محدودند نه از سر بی‌توجهی.

این سربار عمدتاً محاسباتی نیست و همین تصور نادرست رایج است. طرح‌های مبتنی بر شبکه از نظر محاسباتی روی هسته‌های متوسط معقول‌اند. فشار از اندازه می‌آید: کلیدها و امضاهایی به‌مراتب بزرگ‌تر از معادل‌های خم بیضوی باید در حافظه فلش جا شوند، هنگام دست‌دادن از حافظه اصلی عبور کنند و روی پیوند رادیویی منتقل شوند که ممکن است بنا به مقررات محدودیت چرخه کاری داشته باشد. روی دستگاهی که چند ده بایت در هر پیام می‌فرستد، امضایی که با کیلوبایت سنجیده می‌شود پرسشی درباره کارایی نیست بلکه درباره امکان‌پذیری است.

به همین دلیل مهاجرت برای سخت‌افزار محدود یک تصمیم طراحی است نه یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری. دستگاهی که پیش‌تر با حافظه فلش ثابت و بوت‌لودری غیرقابل تعویض مستقر شده، فارغ از اینکه چه استانداردهایی از راه برسند گزینه‌های محدودی دارد. تیم‌هایی فضای مانور دارند که عمداً حاشیه‌ای برای خود باقی گذاشته‌اند.