شبکه حساس به زمان به عنوان ستون فقرات تولید دیجیتال نسل بعد
استدلال مطرحشده همگرایی است نه سرعت: یک شبکه فیزیکی که ترافیک کنترل، ویدیو و تحلیل را حمل میکند بیآنکه اولی از بقیه آسیب ببیند.
استدلال شبکههای صنعتی به سود شبکه حساس به زمان بر پایه همگرایی مطرح میشود نه کارایی خام، و نگه داشتن این تمایز ارزش دارد. این فناوری حلقه کنترلی را سریعتر از یک فیلدباس خوبمهندسیشده نمیکند. کاری که میکند این است که اجازه میدهد ترافیک کنترل یک شبکه فیزیکی را با هرآنچه یک کارخانه امروزی تولید میکند به اشتراک بگذارد، در حالی که تاخیر بدترینحالت کراندار برای ترافیکی که به آن نیاز دارد حفظ میشود.
اهمیت این موضوع به آن چیزی برمیگردد که کارخانهها اکنون میخواهند اجرا کنند. بینایی ماشین، پایش وضعیت، تحلیل لبه و همگامسازی دوقلوی دیجیتال همگی ترافیک قابلتوجهی تولید میکنند و در معماری متعارف هرکدام یا کابلکشی اختصاصی خود را میگیرند یا وارد شبکهای میشوند که در آن با پیامهای کنترلی رقابت میکنند. گزینه اول زیرساخت را چند برابر میکند. گزینه دوم دلیل آن است که غریزه مهندس کارخانه از دیرباز جدا نگه داشتن فیزیکی ترافیک کنترل بوده است.
تحویل تضمینشده با تاخیر کراندار و اتلاف بسیار پایین روی اترنت استاندارد و در کنار ترافیک بهترینتلاش، همان چیزی است که یک شبکه همگرای واحد را قابل دفاع میکند. نتیجه، کابلکشی کمتر، دروازه پروتکل کمتر و شبکهای است که هم تیم اتوماسیون و هم تیم فناوری اطلاعات میتوانند با ابزار یکسان مشاهدهاش کنند، و همین در عملیات روزمره بیش از هر عدد تاخیری اهمیت پیدا میکند.
منشور گروه کاری این فناوری از ۲۰۱۲ ثابت مانده است: اتصال قطعی در سراسر شبکههای IEEE 802، با انتقال تضمینشده، تاخیر کراندار، تغییرات تاخیر کم و اتلاف کم. پیشبینی میشود این بازار تا سال ۲۰۲۸ به ۱٫۷ میلیارد دلار برسد.
فناوری بر پایه استاندارد است و سوییچها در دسترساند. کار باقیمانده عمدتا سمت مهندسی است: توصیف دقیق ترافیک و بهروز نگه داشتن آن توصیف همزمان با تغییر کارخانه.
منبع: Control Engineering