طراحی ساکن‌محور به انتظار پایه محیط‌های کاری ۲۰۲۶ تبدیل می‌شود

تحلیل‌های ساختمان هوشمند برای سال ۲۰۲۶ از چرخشی به سمت طراحی ساکن‌محور خبر می‌دهند؛ جایی که کنترل دسترسی با تلفن همراه، خودخدمتی، محیط‌های واکنش‌گرا و تنظیمات شخصی‌سازی‌شده به انتظارهای پایه محیط‌های کاری امروزی تبدیل می‌شوند نه عوامل تمایز.

این چرخش حتی آنجا که به عنوان بهبود تجربه معرفی می‌شود محرک اقتصادی دارد. ساختمانی که در بازاری رقابت می‌کند که کار ترکیبی تقاضا برای فضا را کاهش داده، در واقع بر سر این رقابت می‌کند که آیا افراد می‌خواهند به آنجا بیایند یا نه، و اصطکاک ورود به ساختمان و یافتن فضایی راحت بخش بزرگی از این ماجراست.

برای سازندگان دستگاه، پیامد جالب این است که از سامانه‌های ساختمانی خواسته می‌شود رابط‌هایی ارائه کنند که برای داشتنشان طراحی نشده بودند. ترموستاتی که به عنوان کنترل ثابت نصب شده اکنون باید ترجیح هر ساکن را بپذیرد و ترجیح‌های متعارض را آشتی دهد. کنترلر دسترسی باید اعتبارنامه‌ای از کیف پول تلفن را با گزینه جایگزین آفلاین بپذیرد. اینها الزامات یکپارچه‌سازی‌اند که به تجهیزاتی با چرخه تعویض پانزده‌ساله می‌رسند.