نیروگاه‌های مجازی به ابعاد دیسپاچ در مقیاس شبکه رسیده‌اند

تحلیلی از موسسه RMI که در ۱۴ مه ۲۰۲۶ منتشر شد ارقام دیسپاچی را گرد آورده که تعیین می‌کند انرژی توزیع‌شده تجمیع‌شده منبعی برای شبکه به شمار می‌آید یا یک پایلوت. برنامه پشتیبانی شبکه از سمت تقاضا در کالیفرنیا تا اکتبر ۲۰۲۵ به ۱۱۴۵ مگاوات رسید که ۷۶۸ مگاوات آن مولفه ذخیره‌ساز آگاه از بازار است؛ برنامه قدیمی‌تر کاهش اضطراری بار تا سال ۲۰۲۳ حدود ۸۰۰ مگاوات بود.

ارقام مربوط به تک‌رویداد قانع‌کننده‌ترند. در گنبد گرمایی ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵، شرکت Sunrun معادل ۳۴۰ مگاوات را وارد مدار کرد در حالی که EnergyHub معادل ۹۰۰ مگاوات از بار اوج را کاهش داد و ۳٫۵ گیگاوات‌ساعت را جابه‌جا کرد. یک رویداد آزمون در شبکه CAISO در ۲۹ ژوئیه بیش از ۵۰۰ مگاوات تسکین تقاضا در اوج بار خالص بعدازظهر تحویل داد. در ماساچوست، برنامه ConnectedSolutions شرکت نشنال گرید ۲۲۷ مگاوات در اختیار دارد و در موج گرمای ژوئن ۲۰۲۴ در سطح منطقه ۳۷۵ مگاوات دیسپاچ شد؛ آن برنامه از سال ۲۰۱۶ آغاز شده است.

تعهدات جاهای دیگر همین جهت را نشان می‌دهند. در تگزاس، مشارکت NRG و Renew Home تا سال ۲۰۲۵ به ۱۵۰ مگاوات در برابر هدف ۱ گیگاوات تا ۲۰۳۵ رسید، و پایلوت CPS Energy تا ۲۰۲۴ از ۲۵۰ مگاوات میان ۱۷۵ هزار مشترک فراتر رفت. به Dominion Energy تکلیف شده پایلوتی ۴۵۰ مگاواتی در ویرجینیا توسعه دهد، پیشنهاد ۱۲۵ مگاواتی Xcel در کلرادو تصویب شد، Xcel در مینه‌سوتا ۲۰۰ مگاوات ذخیره‌ساز توزیع‌شده تدارک می‌بیند و Georgia Power تدارک ۱۰۰ مگاوات خورشیدی و ذخیره‌ساز دارد.

برای هرکس که لایه دستگاه و دروازه زیر این ماجرا را می‌سازد، این ارقام مسئله مهندسی را از نو قاب می‌گیرند. در چند مگاوات، پرسش این است که آیا می‌توانید به دستگاه برسید. در چند صد مگاوات که درون پنجره یک رویداد دیسپاچ می‌شود و بعد تسویه می‌شود، پرسش‌ها درباره پخش‌شوندگی، تاخیر و درستی تله‌متری است: آیا می‌توانید در آن پنجره به صدهزار نقطه پایانی برسید، پاسخشان را تایید کنید و بعدا آن را به فرایند تسویه اثبات کنید. این سامانه‌ای متفاوت از یک سکوی پایش است و همان چیزی است که ارقام این برنامه‌ها اکنون طلب می‌کنند.