لااسپتزیا ۲۲ جرثقیل بدون کابین برای بهره‌برداری از راه دور سفارش داد

شرکت Contship قراردادی برای چهار جرثقیل ساحل‌به‌کشتی و ۱۸ جرثقیل محوطه — شامل گنتری‌های لاستیکی برقی، گنتری‌های ریلی و گنتری‌های ریلی بازودار — به ارزش ۹۰ میلیون یورو بسته که در ۲۸ اوت ۲۰۲۶ گزارش شد. هر ۲۲ واحد بدون کابین‌اند و بهره‌برداری از راه دور را ممکن می‌کنند، و همه ماشین‌ها برقی هستند از جمله نخستین گنتری‌های لاستیکی برقی این پایانه.

بسته حسگری در کنار مکانیک مشخصه‌گذاری شده است: تشخیص نوری کاراکتر برای شناسایی کانتینر، ردیابی دیجیتال موقعیت کامیون و اسکن پروفیل شناور. جرثقیل‌های ساحل‌به‌کشتی شناورهایی تا ۲۴ هزار TEU را جابه‌جا می‌کنند و اجازه می‌دهند سه شناور فوق‌بزرگ همزمان کار شوند. تحویل ۲۴ تا ۲۸ ماه از زمان امضا طول می‌کشد و درون برنامه گسترده‌تر ۳۵۰ میلیون یورویی برای رساندن ظرفیت پایانه کانتینری لااسپتزیا به سمت ۲ میلیون TEU و افزایش سهم حمل ترکیبی از ۳۳ به ۵۰ درصد قرار دارد.

حذف کابین تصمیمی است که همه چیز دیگر را از نو طبقه‌بندی می‌کند. در جرثقیلی که صندلی اپراتور دارد، دوربین‌ها و تشخیص نوری کاراکتر کمک‌کار هستند — مفیدند و اگر یکی از کار بیفتد اپراتور همچنان کانتینر را می‌بیند. بدون کابین هیچ ادراک انسانی جایگزینی وجود ندارد: پیوند کنترل بی‌سیم، مسیر ویدیو، حسگری موقعیت و اسکن پروفیل تنها راهی هستند که اپراتور می‌فهمد چه می‌گذرد، و همین تاخیر، در دسترس بودن و رفتار هنگام خرابی را به مسائلی مرتبط با ایمنی بدل می‌کند نه صرفا ناخوشایند.

این همچنین همان الگوی بازسازی‌ای است که پایانه‌های میان‌اندازه مدام به سویش همگرا می‌شوند، و ارزش نام بردن دارد چون با محوطه تمام‌خودکار نوساز فرق می‌کند. تجهیزات محوطه را برقی کنید، کابین‌ها را بردارید و اپراتورها را به اتاق کنترل ببرید، در حالی که پایانه همچنان کار می‌کند. کار یکپارچه‌سازی در نتیجه به جای برنامه ساخت، با یک پایانه در حال بهره‌برداری مقید می‌شود، که مسئله‌ای دشوارتر و رایج‌تر است.