متر واقعا چه چیزی را استاندارد می‌کند
متر را استانداردی توصیف می‌کنند که دستگاه‌های خانه هوشمند را با هم کار می‌اندازد. این تقریبا درست است، و جزئیات آنچه پوشش می‌دهد و نمی‌دهد تعیین می‌کند محصولی که بر پایه‌اش ساخته شده همان‌طور که خریدار انتظار دارد رفتار کند یا نه.
از سه نفر بپرسید متر چیست و سه پاسخ می‌گیرید: پروتکل رادیویی، سرویس ابری، و نشانی روی جعبه. هیچ‌کدام درست نیست، و فاصله میان‌شان جایی است که تیم‌های محصول گرفتار می‌شوند.
متر استانداردی در لایه کاربرد است. مدل داده و پیام‌هایی را تعریف می‌کند که روی آن حرکت می‌کنند: دستگاه خودش را به صورت مجموعه‌ای از نقاط انتهایی توصیف می‌کند، هر نقطه انتهایی خوشه‌هایی دارد، و هر خوشه ویژگی‌ها و فرمان‌هایی. لامپ قابل تنظیم نور، خوشه روشن/خاموش و خوشه کنترل سطح دارد، و هر کنترلر متری معنای اینها را می‌داند بدون آنکه چیزی خاص درباره سازنده به او گفته شود. تمام ترفند همین است، و ارزش دارد دقیق درباره‌اش حرف بزنیم، چون آنچه متر استاندارد می‌کند واژگان است نه رفتاری که زیرش قرار دارد.
راه‌اندازی و امنیت و مدل اعتماد را هم استاندارد می‌کند. دستگاه با ارائه زنجیره گواهی‌ای که به مرجع تصدیق برمی‌گردد به یک فابریک می‌پیوندد، و همین است که دستگاه متری را می‌توان به خانه افزود بدون آنکه نصاب به ابر فروشنده اعتماد کند. چندمدیریتی هم بخشی از مشخصات است: یک دستگاه فیزیکی می‌تواند هم‌زمان به چند فابریک تعلق داشته باشد، پس یک لامپ را دو زیست‌بوم متفاوت می‌توانند کنترل کنند بدون آنکه هیچ‌کدام برای دیگری نقش گیت‌وی بازی کند.
آنچه متر به هیچ معنای یکتایی استاندارد نمی‌کند، لایه انتقال است. روی ترد و روی وای‌فای و روی اترنت اجرا می‌شود، و مشخصات عامدانه انتخاب را به دستگاه می‌سپارد. همین انعطاف، منبع اصلی سرگشتگی در میدان هم هست، چون دستگاه ترد به روتر مرزی نیاز دارد و دستگاه وای‌فای نه، و هیچ چیز روی جعبه فروشگاهی این تفاوت را برای کسی که می‌خرد توضیح نمی‌دهد.
قابلیت‌هایی را هم که محصول‌تان بر پایه‌شان فروخته می‌شود استاندارد نمی‌کند. اگر دستگاهی کاری بکند که هیچ خوشه‌ای توصیفش نمی‌کند — چرخه شست‌وشوی خاص، ترکیب غیرمعمول حسگرها، رفتار زمان‌بندی ویژه — آن توانمندی یا به‌زور روی خوشه‌های موجود نگاشته می‌شود یا بیرون از متر در اپ خود فروشنده زندگی می‌کند. با هر انتشار مشخصات، گونه‌های دستگاه افزوده می‌شوند و فهرست رشد می‌کند، اما همیشه از آنچه سازندگان می‌خواهند عرضه کنند عقب خواهد بود.
ابر شما را هم بی‌نیاز نمی‌کند. متر کنترل محلی می‌دهد، که بهبودی واقعی بر محصولی است که وقتی یک مرکز داده بعدازظهر بدی دارد از کار می‌افتد. به‌روزرسانی فریمور، تحلیل، پیوند حساب، و هر چیزی که کاربری در قاره‌ای دیگر را در بر می‌گیرد، همچنان از زیرساخت خودتان می‌گذرد.
یک چیز دیگر هم هست که باید به هر کسی که محصول متری مشخصه‌نویسی می‌کند گفت: گواهی، هم‌کنش‌پذیری را می‌آزماید نه کیفیت را. دستگاه گواهی‌دار نشان داده که پروتکل را در برابر یک بستر آزمون درست حرف می‌زند. نشان نداده که رادیویش در خانه‌ای با عایق فویل‌دار کار می‌کند، که باتری‌اش به اندازه ادعای برگه مشخصات دوام می‌آورد، یا که فروشنده چهار سال بعد هم فریمور منتشر می‌کند. اینها مسئله شما می‌مانند، و همان‌هایی هستند که مشتری واقعا درباره‌شان شکایت می‌کند.