امکیوتیتی یا اچتیتیپی برای ارسال داده دستگاه؛ چه چیزی تعیینکننده است؟
این انتخاب معمولاً بر پایه عادت انجام میشود نه محدودیتهای واقعی. بررسی مدل اتصال، سربار بسته، هزینه مصرف باتری و تضمین تحویل، و مواردی که اچتیتیپی ساده پاسخ بهتری است.
توصیه پیشفرض این است که امکیوتیتی برای دستگاهها و اچتیتیپی برای بقیه چیزهاست، و این گزاره به اندازهای درست است که گمراهکننده باشد. هر دو بهخوبی داده حسگر را جابهجا میکنند. تفاوتهایی که اهمیت دارند در مدل اتصال هستند و تنها در مقیاس و بودجه انرژی یک پیادهسازی واقعی خود را نشان میدهند.
اچتیتیپی مبتنی بر درخواست و پاسخ روی اتصالی است که معمولاً باز میشود، استفاده میشود و بسته میشود. هر پیام هزینه این برپاسازی را میپردازد و روی بستر رمزنگاریشده، دستدادن اولیه بخش گران ماجراست: چند رفتوبرگشت پیش از آنکه حتی یک بایت داده منتقل شود. برای دستگاهی که ساعتی یک بار گزارش میدهد این موضوع بیاهمیت است. برای دستگاهی که هر ده ثانیه گزارش میدهد، همین دستدادن میتواند بر زمان اشغال رادیو و بودجه انرژی غالب شود، و روی یک دستگاه سلولی باتریخور تفاوت میان چند ماه و چند هفته عمر باتری است.
امکیوتیتی یک اتصال را باز نگه میدارد و پیامها را از درون آن عبور میدهد. هزینه برپاسازی یک بار پرداخت میشود و هر انتشار بعدی سرآیندی در حد چند بایت دارد، نه صدها بایتی که یک درخواست اچتیتیپی صرف سرآیندها میکند. ضمناً این امکان را میدهد که سرور به دستگاه دسترسی داشته باشد، کاری که اچتیتیپی بدون نظرخواهی مکرر نمیتواند انجام دهد. اگر پیادهسازی نیاز دارد فرمانها بهسرعت به دستگاههایی پشت ترجمه آدرس شبکه برسند، همین یک نکته معمولاً پرونده را میبندد.
اما اتصال دائمی رایگان نیست و این همان بخشی است که کموزن شمرده میشود. این اتصال باید زنده نگه داشته شود، یعنی حتی وقتی هیچ اتفاقی نمیافتد ترافیک زندهنگهدار رد و بدل میشود و روی شبکه موبایل هر یک از این پیامها رادیو را بیدار میکند. ضمناً سرور باید برای هر دستگاه متصل وضعیت نگه دارد، پس صد هزار دستگاه یعنی صد هزار سوکت باز که باید برایش ظرفیت برنامهریزی کرد. بیحالتی اچتیتیپی که در سمت دستگاه ضعف به نظر میرسد، همان چیزی است که مقیاسپذیری افقی سرور را ساده میکند.
تضمین تحویل جایی است که امکیوتیتی اعتبار خود را به دست میآورد. سطوح کیفیت سرویس آن به دستگاه اجازه میدهد تحویل حداکثر یک بار، حداقل یک بار یا دقیقاً یک بار را درخواست کند و کارگزار مسئول تلاش مجدد و حذف تکراریهاست. رسیدن به معادل همین رفتار روی اچتیتیپی یعنی پیادهسازی منطق تلاش مجدد، کلید یکتاسازی و عقبنشینی تدریجی در سمت کلاینت، روی دستگاه، در میانافزاری که بهروزرسانی آن از هر بخش دیگری دشوارتر است. این کار شدنی است اما کار میبرد، و کاری است که باید بینقص انجام شود.
روش تصمیمگیری صادقانه کوتاه است. اگر دستگاهها با فاصله زیاد گزارش میدهند، به برق شهری متصلاند و هرگز نیاز به فرمانگیری بیدرنگ ندارند، اچتیتیپی راهاندازی سادهتری دارد، اشکالزداییاش آسانتر است و بدون تنظیمات خاص از هر پراکسی و دیوار آتشی عبور میکند. اگر باتریخورند، پرتکرار گزارش میدهند، پشت ترجمه آدرس شبکه قرار دارند یا به تحویل مطمئن فرمان نیاز دارند، امکیوتیتی پیچیدگی عملیاتی افزوده خود را بهسرعت جبران میکند. اشتباهی که باید از آن پرهیز کرد انتخاب بر اساس آشنایی و کشف محدودیت پس از رسیدن میانافزار به میدان است، جایی که تغییر دادنش گرانترین نوع تغییر ممکن است.